Wat is verlegenheid of sociale onzekerheid?
In het Middelnederlands betekende verlegen nog 'door liggen bedorven, uitgeput'.
Daarna kreeg het de betekenis 'ondeugdelijk, krachteloos'.
Nog later werd de betekenis "traag, zich traag bewegend'. Tot het uiteindelijk schuchter is gaan betekenen.
In het Van Dale woordenboek staat:
Verlegen: onzeker in zijn gedrag tegenover anderen.
Verlegenheid: het verlegen zijn, niet goed weten
wat men moet doen.
Schuchter: bevreesd de aandacht te trekken of zich te vertonen,
schroomvallig, bedeesd.
Schroomvallig: terughoudend.
Bedeesd: niet vrij in zijn in zijn spreken, in zijn doen, beschroomd, verlegen.
Beschroomd: bedeesd, niet vrijmoedig.
Vrijmoedig: vrij in het uiten van zijn gemoed, niet beschroomd:
vrijmoedig spreken; een vrijmoedig antwoord; een vrijmoedige kerel.
Het Shyness Institute van de Universiteit van Indiana in de Verenigde Staten van Amerika, doet al meer dan twintig jaar onderzoek naar verlegenheid en stelt dat, ondanks allerlei theorieën, niemand precies weet wat verlegenheid is. Ik moet zeggen dat ik ook geen enkele
Verlegen is, niet zeker zijn in het gedrag tegenover anderen. Een verlegen mens weet soms wel degelijk wat hij moet doen, maar is desondanks bang het gedrag toch niet goed uit te voeren en daarmee 'af te gaan'. Er is een gevoel van angst dat hem belemmert in zijn sociale gedrag. Het is de angst voor kritiek, de angst voor afwijzing, de angst het verkeerd te doen, en de angst niet aan de verwachtingen te kunnen voldoen (en daarmee gaat hij af), die het vrijmoedig of spontaan zichzelf zijn in de weg staan. Een verlegen iemand bedenkt echter zélf wat de
verwachtingen van de ander zijn. Hij denkt te weten - is er vaak van overtuigd - wat de ander verwacht van hem. Ik kan een ieder verzekeren dat deze verwachtingen hoog zijn.
Het schrijnende is, dat de verlegen persoon bang is niet te voldoen aan 'zelf bedachte' zeer hoge verwachtingen, die een ander van hem zou hebben. De verwachtingen van die ander zijn helemaal niet zo hoog gespannen. De verlegene maakt het zichzélf zo moeilijk.
De geremdheid treedt op nadat de verlegene verlammende irreële gedachten heeft als: "ik kan het toch niet", "ik ben niet leuk", "ze vinden me toch stom zoals ik ben", "ik moet grappig zijn" etc., gevolgd door het lichamelijk ervaren van angst. Het komt ook voor dat de angstverschijnselen
optreden zonder dat de verlegene zich bewust is van negatieve gedachten, die er meestal aan vooraf gaan. Een sociale situatie is dan al zo gekoppeld aan angst, dat de angst direct lijkt op te treden.
In het theorieboek van de Vereniging van Verlegen Mensen staat de volgende passage:
"Vooral in de westerse maatschappij is het een handicap om verlegen te zijn. Verlegen gedrag past niet bij het prestatie-karakter van onze maatschappij. Als je een aandeel in de geneugten van onze maatschappij wilt hebben, dan moet je op de voorgrond durven treden. De dwang dat je eigenlijk niet verlegen mag zijn, kan je verlegenheid nog eens verergeren".
Míjn definitie van verlegenheid of sociale onzekerheid is:
Het door
- negatieve verwachtingen en
- negatieve interpretaties van ervaringen en gebeurtenissen en
- irreële negatieve gedachten over zichzelf,
- in combinatie met lichamelijk ervaren (stress)reacties,
geremd, onzeker en op den duur angstig zijn,
- in het gedrag tegenover anderen,
- in sociale situaties,
waardoor men ervaart niet zichzelf te (durven) zijn.
Men raakt uiteindelijk overgeconcentreerd op zichzelf en bevestigt zichzelf door onzeker gedrag dat daar het gevolg van is in het zich niet goed kunnen gedragen in sociale situaties. Uiteindelijk wordt hierdoor een negatief zelfbeeld gevormd waardoor men steeds meer overtuigd raakt van gedachten als "het toch niet te kunnen", "af te zullen gaan", " niets waard te zijn".
In het Middelnederlands betekende verlegen nog 'door liggen bedorven, uitgeput'.
Daarna kreeg het de betekenis 'ondeugdelijk, krachteloos'.
Nog later werd de betekenis "traag, zich traag bewegend'. Tot het uiteindelijk schuchter is gaan betekenen.
In het Van Dale woordenboek staat:
Verlegen: onzeker in zijn gedrag tegenover anderen.
Verlegenheid: het verlegen zijn, niet goed weten
wat men moet doen.
Schuchter: bevreesd de aandacht te trekken of zich te vertonen,
schroomvallig, bedeesd.
Schroomvallig: terughoudend.
Bedeesd: niet vrij in zijn in zijn spreken, in zijn doen, beschroomd, verlegen.
Beschroomd: bedeesd, niet vrijmoedig.
Vrijmoedig: vrij in het uiten van zijn gemoed, niet beschroomd:
vrijmoedig spreken; een vrijmoedig antwoord; een vrijmoedige kerel.
Het Shyness Institute van de Universiteit van Indiana in de Verenigde Staten van Amerika, doet al meer dan twintig jaar onderzoek naar verlegenheid en stelt dat, ondanks allerlei theorieën, niemand precies weet wat verlegenheid is. Ik moet zeggen dat ik ook geen enkele
Verlegen is, niet zeker zijn in het gedrag tegenover anderen. Een verlegen mens weet soms wel degelijk wat hij moet doen, maar is desondanks bang het gedrag toch niet goed uit te voeren en daarmee 'af te gaan'. Er is een gevoel van angst dat hem belemmert in zijn sociale gedrag. Het is de angst voor kritiek, de angst voor afwijzing, de angst het verkeerd te doen, en de angst niet aan de verwachtingen te kunnen voldoen (en daarmee gaat hij af), die het vrijmoedig of spontaan zichzelf zijn in de weg staan. Een verlegen iemand bedenkt echter zélf wat de
verwachtingen van de ander zijn. Hij denkt te weten - is er vaak van overtuigd - wat de ander verwacht van hem. Ik kan een ieder verzekeren dat deze verwachtingen hoog zijn.
Het schrijnende is, dat de verlegen persoon bang is niet te voldoen aan 'zelf bedachte' zeer hoge verwachtingen, die een ander van hem zou hebben. De verwachtingen van die ander zijn helemaal niet zo hoog gespannen. De verlegene maakt het zichzélf zo moeilijk.
De geremdheid treedt op nadat de verlegene verlammende irreële gedachten heeft als: "ik kan het toch niet", "ik ben niet leuk", "ze vinden me toch stom zoals ik ben", "ik moet grappig zijn" etc., gevolgd door het lichamelijk ervaren van angst. Het komt ook voor dat de angstverschijnselen
optreden zonder dat de verlegene zich bewust is van negatieve gedachten, die er meestal aan vooraf gaan. Een sociale situatie is dan al zo gekoppeld aan angst, dat de angst direct lijkt op te treden.
In het theorieboek van de Vereniging van Verlegen Mensen staat de volgende passage:
"Vooral in de westerse maatschappij is het een handicap om verlegen te zijn. Verlegen gedrag past niet bij het prestatie-karakter van onze maatschappij. Als je een aandeel in de geneugten van onze maatschappij wilt hebben, dan moet je op de voorgrond durven treden. De dwang dat je eigenlijk niet verlegen mag zijn, kan je verlegenheid nog eens verergeren".
Míjn definitie van verlegenheid of sociale onzekerheid is:
Het door
- negatieve verwachtingen en
- negatieve interpretaties van ervaringen en gebeurtenissen en
- irreële negatieve gedachten over zichzelf,
- in combinatie met lichamelijk ervaren (stress)reacties,
geremd, onzeker en op den duur angstig zijn,
- in het gedrag tegenover anderen,
- in sociale situaties,
waardoor men ervaart niet zichzelf te (durven) zijn.
Men raakt uiteindelijk overgeconcentreerd op zichzelf en bevestigt zichzelf door onzeker gedrag dat daar het gevolg van is in het zich niet goed kunnen gedragen in sociale situaties. Uiteindelijk wordt hierdoor een negatief zelfbeeld gevormd waardoor men steeds meer overtuigd raakt van gedachten als "het toch niet te kunnen", "af te zullen gaan", " niets waard te zijn".
